واکنش و حمله کیهان به اسکار فروشنده اصغر فرهادی + عکس
خداوندا مرا از کسانی قرار دِه که دنیاشان را برای دینشان میفروشند نه دینشان را برای دنیاشان. (دکتر علی شریعتی)
خوش آمدید - امروز : چهارشنبه ۲۹ شهریور ۱۳۹۶
خانه » اخبار » واکنش و حمله کیهان به اسکار فروشنده اصغر فرهادی + عکس
 

دورۀ جامع بازاریابی اینترنتی در مرکز بازاریابی دیجیتال

کمتر کسب و کاری را می توان پیدا کرد، که بازاریابی اینترنتی اساساً به کارش نیاید. این روزها نقش بازاریابی اینترنتی بسیار پررنگ شده است و تقریباً تمام گروه های کسب و کاری می توانند از ابزار بازاریابی اینترنتی برای رشد و توسعه کسب و کارشان استفاده کنند.

دورۀ جامع بازاریابی اینترنتی در مرکز بازاریابی دیجیتال

برای خواندن ادامه مطلب اینجا کلیک کنید

واکنش و حمله کیهان به اسکار فروشنده اصغر فرهادی + عکس

واکنش و حمله کیهان به اسکار فروشنده اصغر فرهادی + عکس

واکنش و حمله کیهان به اسکار فروشنده اصغر فرهادی + عکس

واکنش و حمله کیهان به اسکار فروشنده اصغر فرهادی + عکس

واکنش و حمله کیهان به اسکار فروشنده اصغر فرهادی + عکس

کیهان و اسکار فروشنده

واکنش و حمله تند کیهان شریعتمداری و توهین به اسکار ۲۰۱۷ فیلم فروشنده اصغر فرهادی که نوشت «فروشنده» چه فروخت تا اسکار بگیرد؟ کیهان نوشت:همان گونه که پیش بینی می شد، «فروشنده» جایزه فیلم غیرانگلیسی زبان هشتاد و هشتمین مراسم اسکار را دریافت کرد. این درحالی بود که پیش از برگزاری مراسم یاد شده و در دو مرحله، رقبای اصلی این فیلم مانند «او» از فرانسه، «نرودا» از شیلی، «خولیتا» از اسپانیا و … در میان شگفتی منتقدین و کارشناسان سینمایی از گردونه رقابت های سینمایی حذف شده بودند!

دلارهای نفتی امیر قطر توسط موسسه «انستیتو فیلم دوحه» که بخشی از سرمایه گذاری این فیلم را برعهده داشتند، باعث شد تا فیلم «فروشنده» یکه و تنها و فقط با حضور یک رقیب جدی به نام «تونی اردمن» به میدان نهایی برسد.

سال گذشته نیز دلارهای همین موسسه قطری فیلم هایی مانند «محمد رسول الله» ساخته مجید مجیدی، «آدمکش» (از تایوان) و «کبوتری روی شاخه نشست» (برنده جایزه اول جشنواره ونیز) را از گردونه اسکار حذف نمود تا تولیدات بسیار ضعیف خود مانند «ذئب» از اردن و «موستانگ» از ترکیه را به مراسم اسکار برساند و پیش از آن نیز فیلم «تمبوکتو» از موریتانی را اسکاری نموده بود.

ویژگی مشترک فیلم های یاد شده، ارائه تصویری تاریک و فلاکت بار از جوامع اسلامی و وارونه نمایاندن اسلام به عنوان ریشه خشونت ها و تباهی ها و بی عدالتی ها در این گونه جوامع بود. آنچه که تقریبا از ابتدای پیدایش سینما در غرب و از دوران سینمای صامت (مانند «رقص هفت زن محجبه» ساخته «توماس آلوا ادیسون» و «عرب مسخره» ساخته «ژرژ ملیس» در سال ۱۸۹۷) تا امروز بیش از هر موضوعی به چشم آمده و فیلم هایی همچون «تک تیرانداز آمریکایی» و «۱۳ روز در بنغازی» (که در اسکار امسال نیز نامزد دریافت جایزه بود) که با تروریست نمایاندن مسلمانان، کشتار و قتل عام آنها را توجیه کرده اند، از آخرین مصادیق آن به شمار می آیند.

چراکه مراسم اهدای جوایز آکادمی علوم و هنرهای سینمایی آمریکا موسوم به اسکار فارغ از بازی دولت هایی که حاکم بوده اند (اعم از دمکرات یا جمهوریخواه) همواره مسیری ثابت و یکسان و برگرفته از بیانیه ای که در نخستین تجمع بنیانگذاران آکادمی در سال ۱۹۲۸ و در منزل «لویی بی مه یر» صادر شد، داشته است. بیانیه ای که اساس جایزه ای موسوم به اسکار را مبتنی بر دو عامل معرفی کرد:۱ -تقویت صنعت سینمای آمریکا ۲- گسترش ایدئولوژی و فرهنگ آمریکایی در سراسر جهان.

براساس آنچه در اسناد منتشره سازمان سیا در سال ۲۰۰۶ آمده، دو عامل یاد شده فوق، بعدا نیز درتعامل این سازمان و هالیوود با فرمولی که پس از جنگ جهانی دوم (تحت عنوان «جنگ صلیبی برای آزادی») برای سینمای آمریکا تدوین شد، وجهه عملیاتی تر یافت.

یعنی در تمام طول سالهایی که مراسم اسکار برگزار شده (به خصوص در سالهای اخیر) علی رغم موافقت یا مخالفت با دولت وقت ایالات متحده، تقریبا براساس همین فرمول عمل شده و اکثریت قریب به اتفاق آثاری که جایزه اسکار دریافت داشته اند، از همین فرمول آمریکایی استفاده کرده بودند.

برهمین اساس است که مثلا پس از ۱۱ سپتامبر ۲۰۰۱ و در اوج تهاجم دولت نئوکنسرواتیو جرج دبلیو بوش به سرزمین های اسلامی، اسکارهای فراوانی به فیلم صلیبی/صهیونی «ارباب حلقه ها» دادندکه با قراردادن نشانه ها و شاخصه هایی مانند سپاه فیل سوارها و ۹ نفره بودن یاران حلقه و مشخصات «سارون» یعنی قطب منفی ماجرا و…. براساس داستان آخرالزمانی و ضد اسلامی «جی آر.آر.تالکین»، در واقع لشکرکشی جرج بوش به خاورمیانه را پوشش تصویری داده بود و از طرف دیگر در همین بخش فیلم های غیرانگلیسی زبان (که اینک فیلم «فروشنده» اسکار آن را برده) این رویه را مثلا در اسکاری کردن فیلمی به نام «حالا بهشت» (در تحقیر مردم فلسطین) و یا با تجلیل از مستندهایی درباره اشغال عراق و افغانستان توسط نظامیان آمریکایی تداوم بخشیدند.

این درحالی است که در همان دوران و در جریان برگزاری مراسم اسکار، بازار تکه پرانی و انتقاد به رئیس جمهوری وقت بسیار داغ تر از امروز بود تا آنجا که «شان پن» به شدت سیاست های جرج بوش را مورد انتقاد قرار داد و مایکل مور در حالی که برای فیلمش اسکار گرفته بود، روی صحنه، بوش را با جمله «شرم برتو» باد خطاب قرار داد! (گفته شد از این پس بود که مراسم اسکار اگرچه ظاهرا به طور زنده اما با تاخیر ۷ تا ۱۰ ثانیه ای و با کنترل پخش می شود تا چنان جملات و اظهاراتی سانسور گردد).

همچنین در اوج دوران به اصطلاح طلایی دمکرات ها و اوباما (که بسیار مورد علاقه نشریات زنجیره ای و جماعت به اصطلاح اصلاح طلب است) همچنان مانیفست اصلی اسکار و روش قبلی تداوم یافت به فیلم هایی مانند «محفظه رنج» (در توجیه تهاجم نظامی و اشغال عراق توسط آمریکا) اسکار بهترین فیلم اعطا شد و از فیلم هایی همچون «پنج دوربین شکسته» (بازهم در تحقیر ملت مسلمان فلسطین) تجلیل به عمل آمد و به آثار هلوکاستی مثل «آیدا» و «پسر شائول» (در توجیه موجودیت رژیم صهیونیستی) اسکار داده شد. یادمان نمی رود که یکی از ضد ایرانی ترین فیلم های هالیوود یعنی «آرگو» به عنوان تنها فیلم ضد ایرانی دریافت کننده اسکار، علی رغم ضعف فراوان ساختاری و محتوایی، در همین دورانِ به اصطلاح طلایی، اسکار بهترین فیلم را دریافت کرد!

امسال و در هشتاد و هشتمین مراسم اسکار که فیلم همجنس گرایانه «مهتاب»، اسکار بهترین فیلم و فیلمنامه و بازیگری مرد را دریافت کرده و جوایز کارگردانی و موسیقی و آواز هم به کارگردان و آهنگساز اسراییلی تبار (دیمین چزل و جاستین هورویتز) رسیده و اسکار فیلم مستند را هم فیلم «کلاه سفیدها» برده که به اسم نمایش فعالیت عناصر امدادگر، درواقع از متحدان تروریست های تکفیری و همکاران داعش دفاع کرده! حالا اسکار فیلم غیرانگلیسی زبان هم به فیلم «فروشنده» یا «مشتری» می رسد که به سفارش کمپانی «ممنتو» وابسته به اتحادیه اروپا و با سرمایه «انستیتو فیلم دوحه» (متعلق به امیر قطر از حامیان تروریست های تکفیری) ساخته شده و در موضوع خود، دفاع و مقابله با تجاوز و تعرض به خانه و ناموس در یک جامعه اسلامی را خشونت طلبی و نتیجه سنت های عقب افتاده به شمار می آورد.

آن هم در شرایطی که یکی از موضوعات اصلی امروز جامعه اروپا و آمریکا تعرضات و تجاوزات جنسی ذکر گردیده و این موج فزاینده تعرضات و تجاوزات جنسی در کشورهای غربی هم در گزارش سال گذشته دانشگاه استکهلم (گزارش نوردیک) ذکر گردید، هم در اقدامی نادر، در مراسم اسکار سال قبل و توسط جو بایدن معاون اول اوباما تکرار شد، هم در نامه اعتراضی ۱۷ زن سیاستمدار فرانسه انعکاس یافت و هم در گزارش چندی قبل «آژانس حقوق بنیادین» (اف. آر. ای) و همچنین گزارش های متعدد نشریات و رسانه های غربی مورد تاکید قرار گرفت و همین موضوع یکی دو سالی است محور بسیاری از فیلم های هالیوود و کشورهای اروپایی قرار گرفته (موضوع اصلی جشنواره کن امسال هم بود که چندین فیلم از جمله «فروشنده» برایش سفارش داده شد) تا اینگونه وانمود شود که اساس این تعرضات، تبعیض جنسیتی بوده و از تعصبات و سنت های قدیمی و تفکرات دینی برخاسته و بنابر همین رویکرد، این دسته از فیلم ها جوایز متعدد را هم به خود اختصاص دادند، از جمله فیلم «اسپات لایت» که سال گذشته اسکار بهترین فیلم را دریافت کرد و فیلم «فروشنده» که دو جایزه جشنواره کن را گرفت و به آستانه دریافت اسکار رسید!

اما برگ نهایی را دونالد ترامپ، رئیس جمهوری تازه به تخت نشسته آمریکا برای»فروشنده» رو نمود وقتی با قانون جدید مهاجرتی (که اساسا اجرایی هم نشد!) صحنه را برای جایزه فیلم یاد شده ساخته و پرداخته کرد تا با یک دعوای به اصطلاح زرگری هم جایزه اسکار برای فیلم «فروشنده» تثبیت شود و هم افه اپوزیسیون نمایی هالیوود و اسکار به این فیلم و سازندگانش هم سرایت نماید!

این درحالی بود که سازنده فیلم پس از کش و قوس فراوان و بعد از اینکه علاوه بر یکی از بازیگران نقش اولش حتی بازیگر نقش چندم فیلمش نیز از مسافرت به آمریکا انصراف داد، در میان نگاههای پرسش گر هواداران خود، سرانجام رضایت به اعلام عدم شرکت در مراسم اسکار و به اصطلاح تحریم حضور در آن را داد!! اما خیلی زود آنچه را که با دست پس زده بود، با پا پیش کشید و برای خود در مراسم اسکار، نماینده و متن سخنرانی آماده کرد!!! متنی که در واقع کپی دست چندمی از بیانیه ها و سخنرانی ها و مکتوبات چند هفته اخیر نشریات و سیاستمداران و سران اتحادیه اروپا و دمکرات های آمریکا و حتی برخی جمهوریخواه ها و نئوکان های این کشور بوده است!! اما فرمان ترامپ کار خودش را کرد!!!

به قول معروف آش این قدر شور بود که خان هم فهمید! چند روز قبل نشریه معتبر «دیلی اسکرین» با پیش بینی اعطای اسکار فیلم غیرانگلیسی به «فروشنده» نوشت:

«…دستور «دونالد ترامپ» مبنی بر ممنوعیت ورود مسلمانان به آمریکا، پیروزی را برای «اصغر فرهادی» و فیلمش «فروشنده» خرید.»

روزنامه «گاردین» نیز پس ازمراسم دیروز نوشت:

«… به نظر می رسد آنچه جایزه اسکار را برای فرهادی به ارمغان آورد، رای اعتراضی به فرمان ترامپ برای ورود اتباع این کشورها بود!… در واقع افزایش آرای اعضای آکادمی برای فیلم «فروشنده» به نوعی نمایش اعتراضی به فرمان مسافرتی ترامپ بود…»!!

اما در این میان آنچه برنده شد، همان سفارش اتحادیه اروپایی/قطری بود که فیلمساز ایرانی را (خودآگاه یا ناخودآگاه) در قالب نگاه نژادپرستانه و تحقیرگرانه ای قرار داد که توسط مراکز استراتژیک ایالات متحده نسبت به آیین ها و سنت های دینی ملت ها (برای پرداختن به موضوع تعرض جنسیتی مبتلابه جامعه خودشان) تئوریزه شده و فراتر از امثال ترامپ و اوباما، سیاست های خود را از طرق مختلف از جمله جایزه و سفارش و جشنواره و … به این افراد حقنه می کند.

دلارهای نفتی امیر قطر توسط موسسه «انستیتو فیلم دوحه» که بخشی از سرمایه گذاری این فیلم را برعهده داشتند، باعث شد تا فیلم «فروشنده» یکه و تنها و فقط با حضور یک رقیب جدی به نام «تونی اردمن» به میدان نهایی برسد.

سال گذشته نیز دلارهای همین موسسه قطری فیلم هایی مانند «محمد رسول الله» ساخته مجید مجیدی، «آدمکش» (از تایوان) و «کبوتری روی شاخه نشست» (برنده جایزه اول جشنواره ونیز) را از گردونه اسکار حذف نمود تا تولیدات بسیار ضعیف خود مانند «ذئب» از اردن و «موستانگ» از ترکیه را به مراسم اسکار برساند و پیش از آن نیز فیلم «تمبوکتو» از موریتانی را اسکاری نموده بود.

ویژگی مشترک فیلم های یاد شده، ارائه تصویری تاریک و فلاکت بار از جوامع اسلامی و وارونه نمایاندن اسلام به عنوان ریشه خشونت ها و تباهی ها و بی عدالتی ها در این گونه جوامع بود. آنچه که تقریبا از ابتدای پیدایش سینما در غرب و از دوران سینمای صامت (مانند «رقص هفت زن محجبه» ساخته «توماس آلوا ادیسون» و «عرب مسخره» ساخته «ژرژ ملیس» در سال ۱۸۹۷) تا امروز بیش از هر موضوعی به چشم آمده و فیلم هایی همچون «تک تیرانداز آمریکایی» و «۱۳ روز در بنغازی» (که در اسکار امسال نیز نامزد دریافت جایزه بود) که با تروریست نمایاندن مسلمانان، کشتار و قتل عام آنها را توجیه کرده اند، از آخرین مصادیق آن به شمار می آیند.

چراکه مراسم اهدای جوایز آکادمی علوم و هنرهای سینمایی آمریکا موسوم به اسکار فارغ از بازی دولت هایی که حاکم بوده اند (اعم از دمکرات یا جمهوریخواه) همواره مسیری ثابت و یکسان و برگرفته از بیانیه ای که در نخستین تجمع بنیانگذاران آکادمی در سال ۱۹۲۸ و در منزل «لویی بی مه یر» صادر شد، داشته است. بیانیه ای که اساس جایزه ای موسوم به اسکار را مبتنی بر دو عامل معرفی کرد:۱ -تقویت صنعت سینمای آمریکا ۲- گسترش ایدئولوژی و فرهنگ آمریکایی در سراسر جهان.
براساس آنچه در اسناد منتشره سازمان سیا در سال ۲۰۰۶ آمده، دو عامل یاد شده فوق، بعدا نیز درتعامل این سازمان و هالیوود با فرمولی که پس از جنگ جهانی دوم (تحت عنوان «جنگ صلیبی برای آزادی») برای سینمای آمریکا تدوین شد، وجهه عملیاتی تر یافت.

یعنی در تمام طول سالهایی که مراسم اسکار برگزار شده (به خصوص در سالهای اخیر) علی رغم موافقت یا مخالفت با دولت وقت ایالات متحده، تقریبا براساس همین فرمول عمل شده و اکثریت قریب به اتفاق آثاری که جایزه اسکار دریافت داشته اند، از همین فرمول آمریکایی استفاده کرده بودند.

برهمین اساس است که مثلا پس از ۱۱ سپتامبر ۲۰۰۱ و در اوج تهاجم دولت نئوکنسرواتیو جرج دبلیو بوش به سرزمین های اسلامی، اسکارهای فراوانی به فیلم صلیبی/صهیونی «ارباب حلقه ها» دادندکه با قراردادن نشانه ها و شاخصه هایی مانند سپاه فیل سوارها و ۹ نفره بودن یاران حلقه و مشخصات «سارون» یعنی قطب منفی ماجرا و…. براساس داستان آخرالزمانی و ضد اسلامی «جی آر.آر.تالکین»، در واقع لشکرکشی جرج بوش به خاورمیانه را پوشش تصویری داده بود و از طرف دیگر در همین بخش فیلم های غیرانگلیسی زبان (که اینک فیلم «فروشنده» اسکار آن را برده) این رویه را مثلا در اسکاری کردن فیلمی به نام «حالا بهشت» (در تحقیر مردم فلسطین) و یا با تجلیل از مستندهایی درباره اشغال عراق و افغانستان توسط نظامیان آمریکایی تداوم بخشیدند.

این درحالی است که در همان دوران و در جریان برگزاری مراسم اسکار، بازار تکه پرانی و انتقاد به رئیس جمهوری وقت بسیار داغ تر از امروز بود تا آنجا که «شان پن» به شدت سیاست های جرج بوش را مورد انتقاد قرار داد و مایکل مور در حالی که برای فیلمش اسکار گرفته بود، روی صحنه، بوش را با جمله «شرم برتو» باد خطاب قرار داد! (گفته شد از این پس بود که مراسم اسکار اگرچه ظاهرا به طور زنده اما با تاخیر ۷ تا ۱۰ ثانیه ای و با کنترل پخش می شود تا چنان جملات و اظهاراتی سانسور گردد).

همچنین در اوج دوران به اصطلاح طلایی دمکرات ها و اوباما (که بسیار مورد علاقه نشریات زنجیره ای و جماعت به اصطلاح اصلاح طلب است) همچنان مانیفست اصلی اسکار و روش قبلی تداوم یافت به فیلم هایی مانند «محفظه رنج» (در توجیه تهاجم نظامی و اشغال عراق توسط آمریکا) اسکار بهترین فیلم اعطا شد و از فیلم هایی همچون «پنج دوربین شکسته» (بازهم در تحقیر ملت مسلمان فلسطین) تجلیل به عمل آمد و به آثار هلوکاستی مثل «آیدا» و «پسر شائول» (در توجیه موجودیت رژیم صهیونیستی) اسکار داده شد. یادمان نمی رود که یکی از ضد ایرانی ترین فیلم های هالیوود یعنی «آرگو» به عنوان تنها فیلم ضد ایرانی دریافت کننده اسکار، علی رغم ضعف فراوان ساختاری و محتوایی، در همین دورانِ به اصطلاح طلایی، اسکار بهترین فیلم را دریافت کرد!

امسال و در هشتاد و هشتمین مراسم اسکار که فیلم همجنس گرایانه «مهتاب»، اسکار بهترین فیلم و فیلمنامه و بازیگری مرد را دریافت کرده و جوایز کارگردانی و موسیقی و آواز هم به کارگردان و آهنگساز اسراییلی تبار (دیمین چزل و جاستین هورویتز) رسیده و اسکار فیلم مستند را هم فیلم «کلاه سفیدها» برده که به اسم نمایش فعالیت عناصر امدادگر، درواقع از متحدان تروریست های تکفیری و همکاران داعش دفاع کرده! حالا اسکار فیلم غیرانگلیسی زبان هم به فیلم «فروشنده» یا «مشتری» می رسد که به سفارش کمپانی «ممنتو» وابسته به اتحادیه اروپا و با سرمایه «انستیتو فیلم دوحه» (متعلق به امیر قطر از حامیان تروریست های تکفیری) ساخته شده و در موضوع خود، دفاع و مقابله با تجاوز و تعرض به خانه و ناموس در یک جامعه اسلامی را خشونت طلبی و نتیجه سنت های عقب افتاده به شمار می آورد.

آن هم در شرایطی که یکی از موضوعات اصلی امروز جامعه اروپا و آمریکا تعرضات و تجاوزات جنسی ذکر گردیده و این موج فزاینده تعرضات و تجاوزات جنسی در کشورهای غربی هم در گزارش سال گذشته دانشگاه استکهلم (گزارش نوردیک) ذکر گردید، هم در اقدامی نادر، در مراسم اسکار سال قبل و توسط جو بایدن معاون اول اوباما تکرار شد، هم در نامه اعتراضی ۱۷ زن سیاستمدار فرانسه انعکاس یافت و هم در گزارش چندی قبل «آژانس حقوق بنیادین» (اف. آر. ای) و همچنین گزارش های متعدد نشریات و رسانه های غربی مورد تاکید قرار گرفت و همین موضوع یکی دو سالی است محور بسیاری از فیلم های هالیوود و کشورهای اروپایی قرار گرفته (موضوع اصلی جشنواره کن امسال هم بود که چندین فیلم از جمله «فروشنده» برایش سفارش داده شد) تا اینگونه وانمود شود که اساس این تعرضات، تبعیض جنسیتی بوده و از تعصبات و سنت های قدیمی و تفکرات دینی برخاسته و بنابر همین رویکرد، این دسته از فیلم ها جوایز متعدد را هم به خود اختصاص دادند، از جمله فیلم «اسپات لایت» که سال گذشته اسکار بهترین فیلم را دریافت کرد و فیلم «فروشنده» که دو جایزه جشنواره کن را گرفت و به آستانه دریافت اسکار رسید!

اما برگ نهایی را دونالد ترامپ، رئیس جمهوری تازه به تخت نشسته آمریکا برای»فروشنده» رو نمود وقتی با قانون جدید مهاجرتی (که اساسا اجرایی هم نشد!) صحنه را برای جایزه فیلم یاد شده ساخته و پرداخته کرد تا با یک دعوای به اصطلاح زرگری هم جایزه اسکار برای فیلم «فروشنده» تثبیت شود و هم افه اپوزیسیون نمایی هالیوود و اسکار به این فیلم و سازندگانش هم سرایت نماید!

این درحالی بود که سازنده فیلم پس از کش و قوس فراوان و بعد از اینکه علاوه بر یکی از بازیگران نقش اولش حتی بازیگر نقش چندم فیلمش نیز از مسافرت به آمریکا انصراف داد، در میان نگاههای پرسش گر هواداران خود، سرانجام رضایت به اعلام عدم شرکت در مراسم اسکار و به اصطلاح تحریم حضور در آن را داد!! اما خیلی زود آنچه را که با دست پس زده بود، با پا پیش کشید و برای خود در مراسم اسکار، نماینده و متن سخنرانی آماده کرد!!! متنی که در واقع کپی دست چندمی از بیانیه ها و سخنرانی ها و مکتوبات چند هفته اخیر نشریات و سیاستمداران و سران اتحادیه اروپا و دمکرات های آمریکا و حتی برخی جمهوریخواه ها و نئوکان های این کشور بوده است!! اما فرمان ترامپ کار خودش را کرد!!!

به قول معروف آش این قدر شور بود که خان هم فهمید! چند روز قبل نشریه معتبر «دیلی اسکرین» با پیش بینی اعطای اسکار فیلم غیرانگلیسی به «فروشنده» نوشت:

«…دستور «دونالد ترامپ» مبنی بر ممنوعیت ورود مسلمانان به آمریکا، پیروزی را برای «اصغر فرهادی» و فیلمش «فروشنده» خرید.»

روزنامه «گاردین» نیز پس ازمراسم دیروز نوشت:

«… به نظر می رسد آنچه جایزه اسکار را برای فرهادی به ارمغان آورد، رای اعتراضی به فرمان ترامپ برای ورود اتباع این کشورها بود!… در واقع افزایش آرای اعضای آکادمی برای فیلم «فروشنده» به نوعی نمایش اعتراضی به فرمان مسافرتی ترامپ بود…»!!

اما در این میان آنچه برنده شد، همان سفارش اتحادیه اروپایی/قطری بود که فیلمساز ایرانی را (خودآگاه یا ناخودآگاه) در قالب نگاه نژادپرستانه و تحقیرگرانه ای قرار داد که توسط مراکز استراتژیک ایالات متحده نسبت به آیین ها و سنت های دینی ملت ها (برای پرداختن به موضوع تعرض جنسیتی مبتلابه جامعه خودشان) تئوریزه شده و فراتر از امثال ترامپ و اوباما، سیاست های خود را از طرق مختلف از جمله جایزه و سفارش و جشنواره و … به این افراد حقنه می کند.

گردآوری: برترینا

امتیاز 5.00 ( 1 رای )

جهت مشاهده پربازدیدترین عکس و فیلم امروز اینجا کلیک کنید

اشتراک گذاری مطلب

کپی برداری از مطالب سایت با درج لینک منبع به برترینا مجاز است